Je rider sturen naar de zaal
Je rider is af — en nu? Hier lees je wanneer je hem stuurt, naar wie, in welk formaat, en wat je precies meestuurt, met een korte voorbeeldmail.
Wanneer stuur je je rider?
Stuur je rider ruim op tijd — idealiter zo’n drie tot vier weken voor de show, en bij grotere producties eerder. De techniek van de zaal moet jouw wensen kunnen inplannen, materiaal regelen en eventueel vragen stellen. Een rider die pas de avond ervoor binnenkomt, wordt vaak niet meer goed gelezen.
Naar wie stuur je hem?
Meestal naar je contactpersoon bij de organisatie: de productie, de programmeur of de techniek. Vraag bij het boeken meteen naar het juiste e-mailadres voor de technische gegevens. Stuur de rider naar die persoon en zet, als je die hebt, de geluidstechnicus in de cc. Zo komt hij bij de juiste mensen terecht.
In welk formaat?
Stuur altijd een PDF, geen Word- of Pages-bestand. Een PDF ziet er op elk apparaat hetzelfde uit, is makkelijk te printen en niemand kan er per ongeluk in rommelen. Houd het bij een bestand met alles erin, en geef het een duidelijke naam, bijvoorbeeld Bandnaam_Rider_2026.pdf. Zo vindt de techniek hem terug tussen tientallen andere riders.
Alles in een nette PDF
Met RoboRider maak je je technische rider, hospitality rider, stageplot en inputlijst in een professionele PDF — klaar om te versturen. Gratis te proberen.
Start je rider →Wat stuur je mee?
- Je technische rider met inputlijst en de gevraagde apparatuur.
- Een leesbaar stageplot in bovenaanzicht.
- Je hospitality rider (kleedkamer, catering, dieetwensen).
- Actuele contactgegevens van je tourmanager of bandlid dat over de techniek gaat.
Een korte begeleidende mail
Hou de mail kort en vriendelijk. Bijvoorbeeld: “Hoi [naam], leuk dat we op [datum] bij jullie spelen! In de bijlage onze rider (techniek + hospitality + stageplot). Laat het gerust weten als iets niet haalbaar is, dan denken we mee. Tot dan!” Een open, meedenkende toon werkt altijd beter dan een lijst eisen.
Lees verder: Hoe maak je een technische rider? → · Hospitality rider: wat hoort erin? →